Pony-Pret

Exclusief voor onze gasten! 

Van april tot oktober bieden wij bij voldoende belangstelling de mogelijkheid om geweldige pony-avonturen te beleven, zoals een behendigheidsparcours of een avontuurlijke pony-wandeling naar de hoogtepunten van Sieber; de Hanskühnenburg en/of de Großer Knollen.

Pony-Hiking

Wandelen met ezels, we vinden het vrijwel overal ter wereld. Ook lange-afstand-wandelingen met paarden, de zogenaamde trails, worden wereldwijd aangeboden.

Maar met het plan, en de daarvoor nodige research en voorbereidingen, om onze pony’s hun oorspronkelijke werk als lastdrager terug te geven en hen als hulp bij het wandeltoerisme in te zetten, ontdekten wij dat we hiermee een uniek concept bedacht hadden. We zijn dan ook zeer trots deze outdoor-activiteit, die geheel door onszelf verder ontwikkelt is en de naam Pony-Hiking hebben gegeven, aan onze gasten kunnen aanbieden.

Wij hopen dat ons idee, waar ook ter wereld, vele navolgers krijgt. Als pioniers dragen wij uiteraard graag de verantwoordelijkheid dat onze Pony-Hiking iedere wandeling weer een buitengewoon bijzondere belevenis zal zijn.

Met onze Shetlandpony’s avontuurlijke wandelingen in de prachtige natuur met zijn uitgestrekte bossen, hoogteverschillen en fenomenale uitzichten maken, is een onvergetelijke belevenis, waaraan een ieder veel plezier zal beleven! Begeleid door een gids, die vertrouwt is met onze pony’s en de omgeving, kan een ieder van een prachtige wandeling genieten die u naar de hoogste uitzichtpunten rondom Gretl’s Hof voert. Hiervoor gebruiken wij gedeeltelijk de bestaande wandelwegen van de Harzer Baudensteigs, met de als hoogtepunt de Hanskühnenburg en de Großer Knollen. Bij beide hoogtepunten kunnen ook stempels voor de Harzerwandernadel verzameld worden.

Hanskühnenburg

De Hanskühnenburg is een beheerde berghut in de westelijke Harz. Het staat op 811 m boven zeeniveau op de bergkam "Auf der Acker" midden in het Nationaal Park Harz en heeft een uitkijktoren. De naam komt van de legendarische klif Hanskühnenburg 300 m ten noordoosten, die op 14 augustus 1784 werd bezocht door Johann Wolfgang von Goethe. Tegenover de uitkijktoren staat de Hanskühnenburg-rots, die relatief klein is in vergelijking met de klif. In 1999 werd er een bronzen plaquette aan bevestigd om Goethe's bezoek te herdenken. 

Großer Knollen

De Grote Knollen (ook wel Grote Knol of Knollen genoemd, historische naam ook wel Grosze-Knol) is een 687,4 m boven zeeniveau hoge berg in de Harz bij Sieber behorend bij de Landkreis Göttingen, in de deelstaat Nedersaksen. De Grote Knollen is een Porfiervulkaan. Bij het beklimmen van de berg zie je gedeeltelijk de roodachtige kleur in de rots, die kenmerkend is voor het porfier vulkanisch gesteente. De Knollenmijn, waarin tot 1925 ijzererts werd gewonnen, ligt ongeveer 800 m ten oosten van de Grote Knollen. De 20 m hoge uitkijktoren Knollenturm, die naast de herberg Knollenbaude op de top van de Großer Knollen staat, kijkt niet alleen uit over de bergen van het Harzgebergte, maar ook naar het zuiden naar Rotenberg en Eichsfeld. In deze richting kunt u met goed zicht zelfs de Grote Inselsberg in het Thüringer Woud zien.  

Voor kortere pony-wandelingen gebruiken we de wandelpaden rondom Gretl's Hof, zoals de prachtige Panorama-route en het Natuur-Belevenis-Pad.

Tips en andere belangrijke informatie

Iedereen, onafhankelijk van leeftijd, kan de ervaring van een Pony-Hiking mee beleven. Een normaal lichamelijk fit zijn is voldoende. Ook voor wie nog nooit iets met paarden/pony’s van doen heeft gehad, is de Pony-Hiking een geweldige ervaring. De aanwezigheid van de Pony’s geeft het wandelen een extra dimensie. Zelfs mensen die wandelen normaal als saai bestempelen, zijn in het algemeen zeer enthousiast bij terugkomst. Ook kinderen willen ineens vaker en verder wandelen!

Wij adviseren een paar goede, stevige wandelschoenen te dragen en een regen- of windjack mee te nemen. De wandeling gaat over diverse hoogteverschillen en door dichtbegroeide bossen, tijdens de wandeling bemerkt men dan ook regelmatig temperatuurverschillen, het is daarom raadzaam u in laagjes te kleden zodat u gemakkelijk iets aan en uit kunt trekken.

Ook adviseren wij u om zeker een camera (of een telefoon met goede camera) mee te brengen. Op iedere route vindt u tijdens de wandeling met zekerheid momenten en uitzichten, die graag als herinneringen mee naar huis genomen worden.

De pony's worden uitgerust met speciale, authentieke, handgemaakte pakzadels in combinatie met speciale bagagetassen. Deze tassen kunnen worden beladen met uw bagage zoals kleding, consumpties, etc. Denk er hierbij aan dat uw bagage niet te groot of te zwaar mag zijn, zodat er voor iedere deelnemer ruimte genoeg is en onze Pony’s niet overbelast worden.

Bij iedere Pony-Hiking dient altijd per Pony tenminste één volwassene van 18 jaar of ouder aanwezig te zijn. Kinderen mogen onder begeleiding van deze volwassene de Pony zelfstandig begeleiden. Wanneer de kinderen erg klein / jong zijn, kunt u de Pony samen met uw kind(eren) begeleiden, het touw is hiervoor lang genoeg!

✔︎ Bij boeking gaat u akkoord met onze algemene voorwaarden.

De Shetlandpony

De Shetlandpony, ook wel Shetlander genoemd, is het oudste en kleinste ponyras ter wereld.

Intussen wordt er ook speciaal gefokt op nog kleinere rassen die er uit zien als Pony’s, maar die echter onder de miniatuurpaarden vallen.

De Shetlandpony’s zijn vernoemd naar een eilandengroep ten noorden van Schotland, de Shetland eilanden. Het binnenland ligt niet verder dan 5 km van de zee verwijderd. Het klimaat bestaat daardoor vooral uit wind en regen. Deze weersomstandigheden hebben de eigenschappen van de Shetlandpony sterk gevormd. Ze zijn klein, gedrongen, en voor de winter komt krijgen ze een enorme wintervacht. Deze eigenschappen gaven hen de kracht om de strijd tegen de weergoden te overleven. 

De eilandbewoners zijn lange tijd afhankelijk geweest van dat wat de natuur hen te bieden had. Ze leefden van de visserij. Het fokken van schapen leverden hen wol, en de ossen werden ingezet voor de landbouw. Daarentegen waren de Shetlandpony’s vrijwel overal voor inzetbaar en daardoor zeer bruikbaar.

Zolang het eiland niet over door wielen aangedreven transportmiddelen beschikte, diende de Shetlandpony als lastdier. Ze droegen de turf van de turfvelden naar de boerderijen, transporteerde de aardappelen, vaten met zout, gedroogde vis en zeewier in grote speciale manden. De Shetlandpony bracht al deze belangrijke goederen naar huis. De buitengewone kracht en uithoudingsvermogen van de Shetlandpony waren broodnodig om deze zware arbeid geklaard te krijgen.

Daarnaast werden zij zelfs door volwassenen als vervoermiddel gebruikt om naar de kerk of de markt te kunnen gaan. Zoals verwacht en voor te stellen…sleepte de volwassenen hierbij met hun voeten over de grond. Er schijnen zelfs nog reizen te bestaan, waarbij men vanaf de rug van een Shetlandpony het eiland verkennen kan. Of dat in de huidige tijd nog verantwoord is laten we hier in het midden… Ook gingen de kinderen met de Shetlandpony’s naar school en daardoor was de aanblik, van een kudde Shetlandpony’s voor de schoolgebouwen, ook zeker geen bijzondere aanblik.

De eilandbewoners hadden lange tijd geen andere vervoermiddelen. Daar de Shetlandpony’s door het klimaat gehard waren en zich volledig aan de grillige natuur aangepast hadden, bewogen zij zich ondanks alle zware lasten door het ruige terrein, waar mensen en andere dieren zich maar moeilijk konden voortbewegen.

Pas veel later, nadat straten waren aangelegd en ook door wielen aangedreven transportmiddelen hun weg naar het eiland gevonden hadden, werd de Shetlandpony ook steeds vaker voor de wagen ingespannen.

Naast het feit dat de Shetlandpony zeer praktisch inzetbaar was, waren zij ook goedkope arbeidskrachten. Terwijl de Shetlandppony’s over de gemeenschappelijke landerijen zwierven, scharrelde ze zelf hun kostje, bestaande uit droge heide en mineraalrijk zeewier, bij elkaar. Hout voor stallen was niet voorhanden, en het schaarse hout wat aanspoelde werd gebruikt voor de bouw van huizen. De Shetlandpony beschutte zich tegen de weersomstandigheden door te schuilen tussen de rotsen, of tegen de muren en de turfwallen. Een echt dak boven hun hoofd, het was hen totaal onbekend. 

Zoals met zovele bruikbare ontwikkelingen, werd het al snel algemeen bekend dat deze kleine krachtpatsers als zeer sterke en goedkope arbeidskrachten ingezet konden worden. En zo werden dan ook de eerste Shetlandpony’s met de stoomboot ‚Earl of Zetland‘ naar het, veel industriëlere vasteland, verscheept om daar in de mijnbouw te gaan werken.

De mijnbouwwerkers beseften al heel snel hoe belangrijk deze nieuwe ‚partner‘ voor hen was. Samen verdiende ze de zo hardnodige centen. Ook bleken zij waardevol te zijn als persoonlijke beschermengel. Wanneer de Shetlandpony het werk weigerde, bleek vaak achteraf dat zij hun begeleider voor een ernstig en zelfs vaak dodelijk ongeluk behoed hadden. De mijn, of tenminste een deel daarvan, stortte meestal niet veel later in…

Daarnaast besefte de mijnbouwwerkers dat ze de Shetlandpony’s voor een nog heel belangrijke ontwikkeling dankbaar moesten zijn, hun komst zorgde ervoor dat vrouwen en kinderen niet meer tewerk gesteld werden in de voor hen veel te zware mijnbouw.

Door al deze bijzondere eigenschappen en de dankbaarheid daarvoor, ontstond tussen man en paard een zeer bijzondere vriendschap. Er werd dan ook zeer goed gezorgd voor hun trouwe kameraad! Tuigen werden speciaal op maat gemaakt, om zo het hoofd en ogen van hun vrienden te kunnen beschermen tegen neervallend gesteente en stof. In 1908 werd zelfs de in 1902 ingevoerde „Eight-Hour-Bill“ ook voor de Shetlandpony’s in een overeenkomst vastgelegd, de Pony’s mochten niet langer dan 8 uur achtereen ingezet worden voor het werk. Daarnaast werden de Pony’s driemaal per jaar gecontroleerd op voeding, ziektes (in het bijzonder longziekten), ook werden hierbij de stallen gecontroleerd op hygiëne en leefbaarheid.

Zover ons bekend, worden vandaag de dag (gelukkig!) nergens meer ter wereld paarden en/of pony’s ingezet in de mijnbouw.

Op het moment dat de Shetlandpony’s, voor hun inzet in de mijnbouw, naar het vasteland verscheept werden, kregen ook de rijken al snel interesse voor de Shetlandpony’s. Ze kochten de pony als grasmaaier, maar al snel zagen vooral de dames en de kinderen al veel meer in de aandoenlijke dieren.

Hierdoor werd de vraag dusdanig verhoogd, dat men ook besloot de dieren zelf op het vasteland te gaan fokken. Waar de Shetlandpony voor de een broodnodig was om te overleven, werd hij voor de ander een luxe tijdverdrijf.

En zo werden de bijzondere en breed inzetbare eigenschappen van de Shetlandpony steeds verder ontdekt en ontwikkeld. Vandaag de dag worden ze in vele disciplines ingezet, en is jong en oud nog altijd even verbaasd en verheugd over zijn kracht, werklust, en doorzettingsvermogen.

En ook al hebben zich de leefomstandigheden van de Shetlandpony zich aanzienlijk veranderd, de unieke eigenschappen van deze kleine krachtpatsers zijn gelukkig nooit verloren gegaan!

E-Mail
Anruf
Instagram